olmadı olamadı hiçbiri. finans bulamadık, hayata geçiremedik. yazık oldu...

Eflatun Abiyle yıllar önce Pişmiş Kelle’de tanışmıştım. Her geldiğinde, mutlaka birkaç anısını anlatıyor, anlattığı anıları dinlemenin tadına doyum olmuyordu doğrusu. Eflatun Abiyi biraz daha dinlemek, onu çizerken seyretmek için o zamanlar Alayköşkü caddesindeki Gırgır dergisine de gider, her gittiğimde yeni ve benzersiz bir hikâye dinleyeceğim için içte içe heyecan duyardım.

O zamanlar Cağaloğlu can çekişiyor, büyük bir kentsel dönüşümün, son perdelerini yaşıyordu. Hürriyet-Milliyet gazeteleri halıcı olmuş, söylendiğinde akla “basın” gelen Bab-ı Ali’de matbuat hayatı namına birkaç kağıt toptancısından başka bir şey kalmamıştı. Gazetelerin, birer ikişer şehir dışındaki büyük binalarına taşındıkları, Cağaloğlu ve Sultanahmet’i plastik bir turistik merkeze çevirme yönünde ilk adımların atıldığı yıllardı.devamını oku »

Malumunuz, geçtiğimiz 1 Mayıs günü, "temsili kenti düşman işgalinden kurtarma" gösterilerini aratmadı. Ve hatta diyebiliriz ki bu tür gösterilerden pek de temsili olmamakla ayrışan bir özelliği vardı.

Evimiz Beyoğlu'nda olduğundan, sevgili arkadaşım Alpaslan'la birlikte aslını isterseniz sabahın erken saatlerinde zaten Taksim'e çıkmış bulunmaktaydık ama mesele evden çıkıp yirmi metre yürümek değil, işçi kardeşlerimizle birlikte yürümek, onların taleplerine ortak olmak olduğundan önce Şişli'ye bir şekilde ulaşmamız gerekiyordu.devamını oku »